Verenigde Staten trekt alle troepen terug uit Syrië

President Trump van de Verenigde Staten heeft opdracht gegeven alle troepen uit Syrië terug te trekken. Dit in verband met het nieuws dat Turkije de aanval in Noord Syrie verder wil uitbreiden. De Verenigde Staten wil niet het risico lopen in de gevechtshandelingen betrokken te raken. Inmiddels zouden diverse milities checkpoints hebben ingericht en ook burgers ter plekke vermoorden.

Over de sancties die de Verenigde Staten tegen Turkije zouden nemen vanwege de aanval, is verder nog niets bekend. Trump berichtte afgelopen zaterdag nog hier op te studeren. Deze studie heeft echter blijkbaar nog geen concrete resultaten opgeleverd, behalve het volledig terugtrekken van troepen die burgers of kleine kinderen in een kamp zouden kunnen beschermen.

Watertekort

Door een bombardement van een watercentrale dreigt een watertekort te ontstaan in Noord Syrië, aldus waarschuwt Artsen Zonder Grenzen. Dit zal onder andere het Al Hol kamp treffen. De situatie in Noord Syrië is volkomen ondoorzichtig aan het worden, aldus de organisatie. Diverse milities trekken rond, de bevolking is massaal op de vlucht geslagen en de Turkse aanvallen lijken zich niet langer te beperken tot uitsluitend de 30 kilometer zone.

Intussen treffen kerken in Erbil voorzorgsmaatregelen op een nieuwe vluchtelingenstroom op te vangen. Naar verwachting zal een deel van de vluchtende burgers – er wordt zelfs een getal van 130.000 genoemd – de grens met Irak overtrekken. Van enige Europese of andere internationale ingreep ter plekke is nog niets vernomen. Dat onder de vluchtenden Nederlandse kinderen zijn, is niet iets dat de Nederlandse politiek op wat voor manier ook weet te raken. Ook de media mijdt dit onderwerp.

Overigens zouden zich bij de 800 ontsnapte vrouwen en kinderen uit kamp Ain Issa geen Nederlanders bevinden, aldus een zeer recent en niet bevestigd bericht.

Oproep

Zojuist een oproep gedaan aan de Kinderombudsman, Defence for Children en Amnesty International om in ieder geval IETS van zich te laten horen. Het kan toch niet zo zijn dat de kampen langzaam desintegreren en de kinderen zo zoetjes aan de woestijn in zullen wandelen zonder dat IEMAND daar in Nederland zich daarover laat horen? In stilte allemaal, met afgewende hoofden? LAAT IETS VAN JE HOREN!

Nu gaan slapen.

Dagboek

Zoals beloofd ga ik proberen een soort dagboek bij te houden van mijn reis naar Erbil en Noord Syrië, zodat jullie mee kunnen kijken en mee kunnen beleven wat er allemaal gebeurt. Het is natuurlijk een heel hektische periode op het ogenblik en het is nog lang niet zeker of ik er inderdaad in zal slagen Noord Syrië binnen te gaan om in gesprek te raken met de autoriteiten in Koerdisch Noord Syrië, ook wel bekend als Rojava. Rojava is de naam van het zuidwestelijk deel van het Koerdistan dat de Koerden als droom voor zich zien. Andere delen van dat gedroomde Koerdistan liggen in Turkije, Irak en een klein stukje Iran.

Zoals bekend is Erbil, waar ik aan zal komen, de belangrijkste stad in Iraks Koerdistan. Anders dan je zou denken, hebben de autoriteiten van Iraks Koerdistan niet al teveel op met de huidige autoriteiten in Syrisch Koerdistan. Dat heeft er mee te maken dat Iraks Koerdistan een beetje als het troetelkind van de Verenigde Staten wordt gezien, terwijl in Syrisch Koerdistan de macht wordt uitgeoefend door een tak van de Koerdische Arbeiderspartij (PKK onder leiding van de door Turkije tot levenslang veroordeelde Öcalan) en de Koerdische Nationale Raad.

Goed. Afgelopen week veel goede contacten gehad, met o.a. Save the Children, Trouw-journaliste Judit Neurink, journalist Harald Doornbos, fractievoorzitter van D66 Amsterdam Reinier van Dantzig, andere Amsterdamse politici, Buitenlandse Zaken, het consultaat-generaal in Erbil, veel kerken en vele anderen. Tevens de enquete weer heropgestart. Nu, we zullen zien.

Wanneer iemand denkt dat ik iets voor hem of haar kan doen in het kader van het terughalen van Nederlandse kinderen uit kampen in Noord Syrië, laat het me dan gerust weten en stuur me een mailtje