Stand van zaken

Even voor onze nieuwe lezers een korte stand van zaken.

  1. Nederlandse kinderen hebben recht op bescherming door de Nederlandse overheid;
  2. In het Syrische gevangenkamp Al Roj bevinden zich ca. 75 Nederlandse kinderen onder erbarmelijke omstandigheden;
  3. De Nederlandse overheid heeft zich er op beroepen dat het te gevaarlijk zou zijn deze kinderen te komen ophalen;
  4. De Hoge Raad heeft aangegeven dat de Nederlandse overheid van rechtswege geen inspanningsplicht heeft ten opzichte van deze kinderen, omdat ze zich in het buitenland bevinden en het te gevaarlijk zou zijn ze op te halen;
  5. Deze redeneerlijn van de Hoge Raad, met name dat er geen inspanningsplicht zou zijn, is voor het rechtsgevoel niet te volgen, dat aangeeft dat wanneer een Nederlands kind in het buitenland in nood is, er in ieder geval een inspanningsverplichting voor de overheid zou moeten zijn om dat kind te helpen;
  6. De Nederlandse overheid is enige maanden geleden wel in staat gebleken een vrouw, tegen wie de rechtzaak anders zou verlopen, op te halen uit datzelfde gevangenkamp Al Roj, met medeneming van enkele kinderen;
  7. Daarmee is het argument vervallen dat het te gevaarlijk zou zijn voor de Nederlandse overheid om naar Al Roj af te reizen en daar mensen op te halen;
  8. De Nederlandse overheid kiest er daarmee bewust voor om deze kinderen niet op te halen uit hun ellendige omstandigheden, terwijl zij daar wel toe in staat is;
  9. Dat druist in tegen ieder rechtsgevoel.

Intussen zijn wij dus een inzamelingsactie voor speelgoed voor de kinderen begonnen, maar het begint er op te lijken dat zelfs deze humanitaire ondersteuning van deze Nederlandse kinderen in Syrische gevangenkampen op geen enkele manier gefaciliteerd wordt door de Nederlandse overheid of organisaties op het gebied van het helpen van kinderen in nood. Graag vragen wij iedereen mee te denken en ook om persaandacht voor deze misstand, waar nu direct iets aan gedaan moet worden.

Het mag niet zo zijn dat we nu met zijn allen verstek laten gaan, om later, als het allemaal voorbij is en de kinderen definitief ten onder zijn gegaan in hun ellende, te kunnen zeggen:

Hoe hééft het kunnen gebeuren… Wat was dát erg…

Het is nú tijd voor actie. En iedereen wordt uitgenodigd mee te doen.

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: